Δεκτή έγινε αναίρεση υπέρ του νόμου λόγω υπέρβασης εξουσίας του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο καταδίκασε ανήλικη κάτω των 12 ετών για την αξιόποινη πράξη της συνέργειας σε απάτη (ΑΠ 1314/2025).

Σύμφωνα με το σκεπτικό του ανωτάτου δικαστηρίου, κατά τη διάταξη του άρθρου 121 παρ. 1 ΠΚ, ανήλικοι νοούνται αυτοί που κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης έχουν ηλικία μεταξύ του δωδέκατου και του δέκατου όγδοου έτους της ηλικίας τους συμπληρωμένων. Επομένως, οι πράξεις ανηλίκων νεότερων των δώδεκα ετών είναι ποινικά αδιάφορες, αποτελούν δε αντικείμενο ενασχόλησης των υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας και όχι των ποινικών δικαστηρίων.

Περαιτέρω, υπέρβαση εξουσίας υφίσταται και όταν το δικαστήριο καταδίκασε τον κατηγορούμενο για αξιόποινη πράξη της οποίας το αξιόποινο είχε εξαλειφθεί λόγω παραγραφής, καθώς και όταν επί κατ' εξακολούθηση εγκλήματος μερικότερη πράξη αυτού, η οποία διατηρεί την αυτοτέλειά της, υπέπεσε σε παραγραφή και το δικαστήριο καταδίκασε τον κατηγορούμενο και γι' αυτήν ή καταδίκασε τον κατηγορούμενο, ενώ έπρεπε να κηρυχθεί η ποινική δίωξη σε βάρος του ως μη γενομένη κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 79 ΚΠΔ.

Εν προκειμένω, το ανώτατο δικαστήριο διαπίστωσε ότι το δικαστήριο της ουσίας, καθ' υπέρβαση της εξουσίας του, κήρυξε ένοχη την κατηγορούμενη, καθώς από τη ληξιαρχική πράξη γέννησής της προκύπτει ότι κατά το χρόνο τέλεσης της αποδιδόμενης σ' αυτήν αξιόποινης πράξης ήταν ανήλικη κάτω των δώδεκα (12) ετών. Για το λόγο αυτό, το δικαστήριο όφειλε να κηρύξει την ασκηθείσα σε βάρος της ποινική δίωξη ως μη γενομένη, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 79 ΚΠΔ.

Κρίθηκε, επομένως, ότι το δικαστήριο ως προς την εν λόγω κατηγορουμένη υπέπεσε στην πλημμέλεια της υπέρβασης εξουσίας, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Θ' ΚΠΔ, αφού η κατηγορουμένη αυτή τυγχάνει ανήλικη, κάτω των δώδεκα (12) ετών, και η πράξη της αποτελεί αντικείμενο ενασχόλησης των υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας και όχι των ποινικών δικαστηρίων.