Με πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου κρίθηκε ότι, επί αποχώρησης ομόρρυθμου εταίρου από την εταιρεία, η ευθύνη του διατηρείται και κατόπιν αυτής, για τα πριν την αποχώρησή του εταιρικά χρέη (ΑΠ 938/2025).

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με το σκεπτικό του ανωτάτου δικαστηρίου, η έξοδος ή, άλλως, η αποχώρηση του ομόρρυθμου εταίρου, όπως και η λύση της ομόρρυθμης εταιρείας (ΟΕ), δεν μεταβάλλει κατ’ αρχήν την ευθύνη του εταίρου αυτού για τα ήδη υπάρχοντα - γεγεννημένα εταιρικά χρέη κατά την εποχή που υφίστατο η ιδιότητά του ως ομόρρυθμου εταίρου. Τυχόν συμφωνία μεταξύ του εξερχόμενου εταίρου και των παραμενόντων εταίρων, με την οποία οι τελευταίοι αναλαμβάνουν μόνοι αυτοί τις μέχρι της εξόδου του πρώτου υποχρεώσεις της εταιρείας, είναι μη δεσμευτική για τους εταιρικούς δανειστές. Η απεριόριστη εις ολόκληρον ευθύνη του ομόρρυθμου εταίρου με το νομικό πρόσωπο της ομόρρυθμης εταιρείας εξακολουθεί να υπάρχει και μετά την αποχώρησή του από την εταιρεία για τα πριν την αποχώρησή του εταιρικά χρέη, εφ' όσον, πάντως, η σχετική αξίωση, κατά της εταιρείας, γεννήθηκε πριν την αποχώρηση του εταίρου από την εταιρεία.

Το δικαστήριο επεσήμανε, μάλιστα, ότι κρίσιμος είναι ο χρόνος γενέσεως της οφειλής, και όχι ο χρόνος ταμειακής βεβαιώσεως αυτής.

Στην προκειμένη περίπτωση, κρίθηκε ότι νομίμως το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε ως αόριστη την αγωγή του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου για τη διάρρηξη, ως καταδολιευτικής, της αναφερομένης σε αυτή δικαιοπραξίας.

Ειδικότερα, κατά τα αναφερόμενα στο αγωγικό δικόγραφο, η πρώτη εναγομένη ήταν ομόρρυθμη εταίρος της οφειλέτριας ετερόρρυθμης εταιρείας έως την τροποποίηση του καταστατικού της, με την οποία έπαυσε να είναι ομόρρυθμη και έγινε ετερόρρυθμη εταίρος (με συνακόλουθη αλλαγή και της επωνυμίας της εταιρείας) και, συνεπώς, δεν ευθύνεται για οφειλές της εταιρείας προς το ενάγον από την ημερομηνία τροποποίησης του καταστατικού και μετά.

Το δικαστήριο, ωστόσο, διαπίστωσε ότι στο δικόγραφο της αγωγής δεν προσδιορίζει σαφώς η απαίτηση του ενάγοντος κατά της πρώτης εναγομένης έως το χρόνο που η τελευταία κατέστη ετερόρρυθμη από ομόρρυθμη εταίρος, η οποία (απαίτηση) δεν ταυτίζεται με τη συνολική απαίτηση του ενάγοντος κατά της οφειλέτριας εταιρείας. Συνεπώς, το δικόγραφο δεν περιέχει το ακριβές ύψος της οφειλής της πρώτης εναγομένης ως ομόρρυθμης εταίρου της οφειλέτριας εταιρείας προς το ενάγον, όπως θα έπρεπε.

Πηγή: areiospagos.gr