Δεκτή έγινε αγωγή αποζημίωσης, λόγω παράνομης παράλειψης των οργάνων του εναγόμενου Δήμου να προβούν στη λήψη κατάλληλων μέτρων καθαριότητας δημοτικής οδού, με αποτέλεσμα να καταστεί αδύνατη η ελεύθερη πρόσβαση των εναγόντων στο ακίνητό τους (ΔΕφΑθ 3076/2025).

Αρχικά, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την αντίθετη έφεση που άσκησε ο Δήμος, για τον οποίον η πρωτόδικη απόφαση κρίθηκε ανέκκλητη λόγω του επιδικασθέντος ποσού.

Ακολούθως, έκρινε ότι τα πρωτοδίκως προσκομιζόμενα στοιχεία, τα οποία περιλαμβάνονται στα λαμβανόμενα υπόψη προς απόδειξη, παρίστανται επαρκή για τον σχηματισμό ασφαλούς δικανικής πεποίθησης περί της αλήθειας των ισχυρισμών των εναγόντων.

Σύμφωνα με το σκεπτικό του δικαστηρίου, ο Δήμος υποχρεούται, με βάση το άρθρο 75 στοιχ. Ι, εδ. β ́ αρ. 4 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (Ν. 3463/2006) και τον Κανονισμό Προστασίας του Περιβάλλοντος και Καθαριότητας, να μεριμνά για την καθαριότητα των κοινόχρηστων χώρων στα διοικητικά του όρια και για την αποκομιδή των ογκωδών στερεών απορριμμάτων. Εν προκειμένω, έλαβε χώρα παράνομη παράλειψη οφειλόμενων νόμιμων υλικών ενεργειών εκ μέρους του εναγόμενου Δήμου, οι οποίες συνάπτονται με την οργάνωση και τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών και δεν συναρτώνται με την ιδιωτική διαχείριση των υποθέσεών του. Κρίθηκε, συνεπώς, ότι στοιχειοθετείται ευθύνη του Δήμου προς αποζημίωση κατά τις διατάξεις των άρθρων 105 και 106 του ΕισΝΑΚ.

Περαιτέρω, το δικαστήριο διαπίστωσε ότι, λόγω της μακροχρόνιας απόρριψης απορριμμάτων επί του επίδικου οικοπέδου, τα οποία παρανόμως παρέλειψαν να συλλέξουν τα αρμόδια όργανα του Δήμου, η εμπορική αξία του ακινήτου μειώθηκε και οι δυνατότητες αξιοποίησής του ελαχιστοποιήθηκαν, εξαιτίας της αδυναμίας πρόσβασης σε αυτό. Το δικαστήριο επεσήμανε ότι η ζημιογόνος παράλειψη υλικής ενέργειας αρκεί για να στοιχειοθετήσει ευθύνη του ο.τ.α., χωρίς να απαιτείται και η διαπίστωση πταίσματος του δημόσιου οργάνου.

Εν προκειμένω, κρίθηκε ότι η ζημία των εναγόντων είναι μη τετελεσμένη, καθώς το ακίνητο δεν πωλήθηκε και μάλιστα σε τιμή χαμηλότερη της εμπορικής του αξίας, αλλά προσωρινή και αναστρέψιμη, σε περίπτωση άρσης των παράνομων παραλείψεων υλικών ενεργειών του Δήμου και αποκατάστασης της ελεύθερης πρόσβασης σε αυτό.

Κατόπιν των ανωτέρω, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη κρίση για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, ένεκα της πολύχρονης ταλαιπωρίας που υπέστησαν οι ενάγοντες, και επιδίκασε αποζημίωση για τη μείωση της εμπορικής αξίας του ακινήτου.

Πηγή: adjustice.gr